nowiny

Tyle się dzieje, że ogółem to nie wiem od czego mam zacząć. Już wiem, skąd bierze się prokrastynacja, dlatego mogę się z nią zmierzyć.

po raz:
mam soczewki, umiem je włożyć w 30 sekund i zdjąć w minutę
po dwa:
jutro mamy czytelnię, więc będę zgłębiać przyrodę polskąąąąą
po trzy:
Benedykt XVII abdykuje(?)
po cztery:

po pięć:
nie mogę doczekać się Szkocji, krk, waw, a przede wszystkim vouchera, bo to jedyny moment, w którym nie będę oszczędzać na noclegu




ja, Diana

ROZDANIE *** LovelyKate

Polecam wszystkim bardzo serdecznie.
Powodzenia (sobie życzę :p)

metamorfoza

Po raz pierwszy dotknęło mnie to, co przeciętnego człowieka dotyka notorycznie lub co najmniej sezonowo. Wiecie jak to jest, wiosna, lato, jesień, zima, poniedziałek, Nowy Rok, 18, 30, 50 urodziny-każdy powód jest dobry, aby coś w dotychczasowym życiu zmienić. Zawsze byłam  gorliwą przeciwniczką takich zabiegów, po co, po co, po co, mamona, mamona, mamona. Jak widać wybrałam sobie najlepszy na to czas, w niespełna 96 dni do matury.
Podczas tej obrzydliwej choroby nachodzą mnie jeszcze obrzydliwsze refleksje nad tym, że właściwie klasa maturalna została najgorzej usytuowana w całym moim życiu. Miłość, pasja sława-niczym opowieść o szarlatańskim Paganinim, a może paradoksalnie jest to dobry okres?
Zamiast nad studiami, maturą, książkami rozmyślam nad makijażem, zastanawiam się jakie upięcie włosów jest dla mnie idealne oraz w którym lakierze paznokcie prezentują się najkorzystniej. Z jednej strony to próżne, z drugiej-przecież jestem kobietą<3
Mam taki straaaaaaszny mętlik w głowie, odechciało mi się Pragi, bo ciągle myślę o tym, czego nie przygotowałam do szkoły i jakie zaległości mi się szykują. Właściwie szkoła to kiepski temat dla mnie i naukowo, i społecznościowo rówież.

dobranoc, pe :*

za 97 dni matura

"fascynujące, że już połowa ferii. to tak jakby ostatki powietrza przed zanurkowaniem na ostatnie trzy miesiące pod książki"

o zgrozo. Zapewne powinnam teraz analizować mechanizm podwójnego oddychania u ptaków albo nawet łożysko ssaków, jednak zmogła mnie choroba i ciągle się tym usprawiedliwiam. To też nie do końca tak, że się lenię. Nie mam siły, dusi mnie kaszel, cieknie mi z nosa, boli mnie c a ł e ciało. Sama nie wiem jak wybrnąć z tej sytuacji.  Z jednej strony kusi mnie nauka, z drugiej odpoczynek, który pomógłby mi wrócić do zdrowia(?). Jestem do szpiku kości rozmemłana, tak konkretnie, zastanawiam się czy tydzień mi wystarczy, aby wrócić do żywych.

nie dociera do mnie, że za niecałe 100 dni matura

Raz mną miotnęło, tak solidnie. Raz i koniec. 

ora et labora

Na poprawę humoru pozwolę sobie wstawić zdjęcie ze studnióweczki, a co :d

dobranoc 

grypson

grypo, moja zmoro

Na dzień dobry, a raczej dobry wieczór opowiem troszkę o moim szalonym zdrowiu, którym potrafię manipulować w zależności od potrzeb i zaistniałych sytuacji. Jestem chora tylko w weekendy, ferie, święta, wakacje, dni nauczyciela tudzież inne okoliczności sprzyjające temu stanowi. Nawet jeśli od dłuższego czasu czuję się osłabiona, zmęczona, znużona, przesilona (...) to i tak dopadnie mnie tylko i wyłącznie wtedy, kiedy nie będę miała zajęć. Pewnie nie jestem z tym osamotniona, myślę że wiele osób ma tak ogromną siłę woli, która trzyma ich przy życiu. Ciekawe jak długo dałabym radę dryfować po rozbiciu Titanica, zanim zamarzłabym na śmierć?

-Dlaczego masz takie niebieskie żyły?
-Bo płynie w nich błękitna krew.

Mama nazwała mnie na cześć księżnej Diany Spencer, urodziłam się 21. kwietnia-dokładnie jak Elżbieta II. Czuję się naznaczona piętnem  jakiejś głupiutkiej arystokratki niczym Izabela z rodu Łęckich. Mam trupie ciśnienie, ciągłe zawroty głowy i delikatne stawy. Sądząc jednak po kolorycie mojej skóry, w poprzednim wcieleniu byłam jakąś murzyńską albo co najmniej indyjską księżniczką.




na dobranoc coś, co skojarzyło mi się ze mną na tyle, że nie mogłam się powstrzymać.
miłego słuchania,
dobranoc.

beginning

"Zdradliwa wena...raz jest, a raz jej nie ma."

No i właśnie mnie opuściła, tuż po założeniu bloga. Chyba muszę bardziej carpe diem, bo często zdarza mi się przegapić najlepszą z chwil, która z zasady nie powtórzy się po raz drugi.

W zamyśle mam prowadzenie bloga o życiu, miłości, chemii-tej między nami i między mną a panią G., o piciu, paleniu, imprezowaniu, zwiedzaniu, czytaniu, nauce, ambicjach, o spaniu również, bo jestem jak ostry i kocham to robić : d

Mam nadzieję, że w swoim przedsięwzięciu nie będę osamotniona. Usatysfakcjonuje mnie choćby najmniejsze, ale wierne grono czytelników. A więc: "ora et labora" : )

Do zobaczenia,

D.